bloghead

bloghead

zondag 7 augustus 2016

Zaterdag 23 juli 2016: van Waterton naar Canmore



Vandaag laten we het Waterton-park achter ons en rijden verder Canada in. Ons einddoel van de dag in Canmore, dat net bij het nationaal park Banff ligt. Onderweg enkele tussenstops gepland. We gebruiken nogmaals het ontbijt op de hotelkamer en beginnen daarna de wagen te vullen. De puzzle begint hoe langer hoe vlotter te lukken en het valt ons op dat we dit jaar precies redelijk compact aan het reizen zijn, geen honderdduizend zakjes die overal rondslingeren in de auto met overal maar een paar dingetjes in. 

Net voor ons vertrek zien we de plaatselijke oldtimer-club passeren. Daar zitten toch enkele juweeltjes bij waar verzamelaars bij ons enkel van kunnen dromen. Toch ook een constante op deze reis, de oldtimers. Haast iedere dag zien we wel iemand met een echte oldie rondtuffen. Sprake van een rage? Iets duurder dan dat Pokémon-gedoe, maar veel smaakvoller. 


We rijden het park uit, jammer genoeg geen beer van de dag langs de weg en slaan af richting Calgary. Toch wat stress aan het begin van de dag, blijkbaar is onze GPS die we Jaren geleden aankochten als een GPS met Verenigde Staten én Canada in realiteit een gps met kaarten van de Verenigde Staten én 1 provincie van Canada, en laat dat nu net die provincie zijn waar we niet heen gaan. Kurtje heeft dorst en ik kijk tijdens het tanken direct eens rond of ze geen wegkaarten hebben van Alberta. Noppes. Maar dan zien we plots een Walmart bij het buitenrijden van het stadje en besluiten we daar halt te houden en ons direct een nieuwe GPS aan te schaffen. We kopen een TomTom met Canada én de VS. Onze vorige madam was toch al aan vervanging toe, want ze vroeg constant om updates die niet meer beschikbaar waren voor haar model. Nuja, we houden haar toch nog bij als back-up, want straks op het einde van de reis trekken we toch nog even de VS binnen. Better safe than sorry, zeggen we maar.
Onder begeleiding van onze nieuwe madam rijden we verder richting Frank. In Frank bezoeken we het informatiecentrum over de grote rockslide die er een eeuw geleden plaatsvond. De gevolgen van die landverschuiving zijn er nog steeds zichtbaar. 


Wat ons wel tegenvalt, is dat de tentoonstelling te betalen is, dat zijn we toch helemaal niet gewend en we besluiten dan maar hiervoor te passen en enkele de informatieborden buiten te lezen (die bovendien ook een goed beeld schetsen van het gebeuren, hebben absoluut niet het gevoel iets gemist te hebben zonder de tentoonstelling). 

 
De mamsie heeft geluk, net wanneer we neerkijken op het stadje Frank horen we de trein aankomen. Een kleine 100 wagonnekes later lopen we terug naar de auto en besluiten hier te picknicken. Lekker in het zonnetje halen we de echte frigoboxtoerist in onszelf naar boven. Heerlijk toch. We komen ook nog een gezin tegen dat op stap is met een kattenreismand, met jawel, hun kat er in. Ze zijn onderweg naar hun  nieuwe woonplaats en besloten even te stoppen. En vonden  het te warm om poezebeest in de wagen achter te laten, dus mag poezebeest even mee op wandel.


We maken nog even een kleine stop in het stadje zelf bij een WO1-monument. Het monument werd opgericht door een nabestaande van drie broers die sneuvelden niet ver van ons thuis. De ene sneuvelde in Sint-Elooi, zowat onze achtertuin. De andere twee broers sneuvelden in Sanctuary Wood en Passchendaele. Alledrie worden ze herdacht op de Menenpoort. Wanneer we terug zijn, gaan we ze eens een bezoekje brengen. 







Daarna doorgereden naar Calgary en een scrapwinkel bezocht. Door een fout adres op hun website kwamen we er net aan toen ze sloten. Ze deden toch de deur open voor ons, maar eigenlijk vond ik winig naar mijn zin. Niet echt mijn stijl. We stopten ook nog even bij de Michaels en reden daarna verder over de Trans-Canada highway naar Canmore. We checkten in in ons hotel en gingen nog iets eten. Mamsie spotte een thai en tja, er werd niet verder gezocht. Lekker en niet duur, perfect.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen